Ölüm korkusu heyecanlandırır beni, ölümü hissetmek üşütür; hissediyor musunuz? Havada ölüm kokusu var, kan tadı var! Nasıl olurda böyle güneşli bir gün bu kadar soğuk olur? Durmak bilmeden çalan telefonum var ve şimdi her an ya çalmayacak yada acı içinde çalacak korkusu var içimde! Bugün karamsar, ben değilim; vücudumdaki titreme, sebepsiz susmalarım, her kelimeyle ağlayacakmış gibi olmam sadece bugünün hatası. Yaprakların yeşilleri parlamıyor, güller gülmüyor bugün, bugün bir cenaze var! Kahvemden aldığım her yudumda,sigaramdaki her nefesimde hissediyorum sokaklar her zamankinden kalabalık fakat inanılamayacak kadar sessiz! Kahvem acı geliyor bugün, sigaramın dumanı inadına gözüme giriyor, anlamsız bir korku kımıldayamayacak kadar bitkin hissediyorum. Korkunun getirdiği adrenalin nerede? Bugün bütün güzellikleri saklamak için yapılmış; heyecan yok, renklerde canlılık yok, sokaklarda yaşam belirtisi yok! Göremiyorum ama biliyorum; birileri öldü, ölüyor, ölecek.Yaşam devam ediyor, edecek, öldük, öleceğiz!Çalan müziği duyuyor musun? Bu kadar titrek olmamıştı hiç vokal ve gitar hiç ağlamamıştı bu kadar. Kimin için bu ağıt, kimler için? Bugün yazı yazmak istemiyorum, konuşmak istemiyorum, zaten konuşamıyorum, nefes alamıyorum ki. Kalbim atmıyor sanki, eklemlerim ağrıyor, vücudum bana itaat etmiyor, botlarım ağır geliyor adım atamıyorum, bugün canım acıyor, en çok canımı acıtansa yaşam belirtisini hissedememek! Yalnızım sanki dünyada! Herkes tiyatroda ve oyuncu yalnız benim, yapayalnız ben! Orada olduklarını biliyorum, izliyorlar beni biliyorum ama hiç birini göremiyorum; Kilitlendim, kımıldayamıyorum, üşüyorum, sadece ağlayabiliyorum, konuşmak, bunları anlatmak istiyorum; kimse cevap vermiyor.Her kelimem havada asılı kalıyor! Görüyorum kelimeleri havada dönüp duruyor anlamsız cümleler oluşturuyor, panikliyorum bağırmaya çalışıyorum ‘Kaçın! Kurtulun! diyorum ama kime, gerçekten orada kimse var mı? Dinleyen, gören var mı? Yoksa, yoksa gerçekten hepsi birer ceset mi? Güneş niye aydınlatmıyor bugün? Görmeliyim, bilmeliyim hissettiğim ölüm gerçek mi, yoksa paranoyak bir insanın, kendi içindeki yaşamına mı bakıyorum şuan? Hayır biliyorum; bir ölü var baktığım her yerde görebiliyorum, renkler, kokular hepsi buna işaret ediyor; siz de hissedebiliyor musunuz? Orada mısınız? Niye konuşmuyorsunuz?
Henüz Yorum Yok
Henüz yorum yapılmamış.
Yorumlar RSS Geri İzleme Tanımlayıcısı URI
Yorum yapın
